O autorze
Jestem ekonomistką, zajmowałam się problemami rynku pracy, ekonomii społecznej, edukacji oraz prowadziłam portal internetowy z branży nieruchomości.

Od 2015 roku jestem Posłanką.
Pracuje w Komisji Polityki Społecznej i Rodziny i Komisji Polityki Senioralnej.

Dobra organizacja i zarządzanie pracą to fundament do osiągnięcia sukcesu.

Mieszkam we Wrocławiu, mam dwóch synów, którzy codziennie przypominają mi, że nie ma rzeczy niemożliwych. A ich przyszłość, pośrednio uzależniona jest od sprawnie funkcjonującego, demokratycznego Państwa. Trzeba tylko otworzyć się na rzeczy nowe, wyeliminować uprzedzenia i przede wszystkim rozmawiać - to podstawa każdego kompromisu.

Każdy z nas zasługuje na awans społeczny a Państwo powinno w tym pomagać swoim obywatelom.

Polska dla Seniorów - jaka jest ?

Jedna z wielu rozmów podczas spotkań w ramach konsultacji programu #PolskaSeniora
Jedna z wielu rozmów podczas spotkań w ramach konsultacji programu #PolskaSeniora Materiały własne
W Polsce i na świece zmianie ulegają trendy demograficzne. Mamy coraz więcej osób w wieku senioralnym. Nasze państwo stoi przed dużym wyzwaniem organizacyjnym i systemowym. Musimy przemeblować wiele obszarów polskiej rzeczywistości, aby uczynić Polskę krajem przyjaznym dla seniorów - takim, który zapewnia im godne, zdrowe i aktywne życie. Odpowiedzią na to wyzwanie jest projekt #PolskaSeniora, który od kilku miesięcy jest realizowany przez zespół posłanek z Platformy Obywatelskiej.

W listopadzie 2017 r. rozpoczęły się ogólnopolskie konsultacje programu #PolskaSeniora. Jego cel jest prosty: spotkać się z seniorami we wszystkich zakątkach Polski, porozmawiać o ich potrzebach i o tym, co utrudnia im codzienne życie. Te rozmowy połączyliśmy z prezentacją pomysłów, które już teraz ma Platforma Obywatelska do zaproponowania dla Seniorów. Zebrane uwagi będą pomocne przy tworzeniu projektów Ustaw, dobre i stabilne prawo to fundament każdej polityki.

Jesteśmy po 68 spotkaniach w ramach konsultacji projektu #PolskaSeniora.
Sama miałam przyjemność wziąć udział w spotkaniach w połowie polskich województw, a mianowicie na Podkarpaciu, w Łódzkim, Pomorskim, Lubuskim, Zachodniopomorskim, na Śląsku i Dolnym Śląsku, wreszcie na Mazowszu. Uczestniczyło w nich ponad 5 tys. rozmówców.

Nie sposób zliczyć wszystkich rozmów, wyrazów życzliwości, surowej i bardzo potrzebnej krytyki, ale także okazji do wymiany pomysłów. Z tej ogólnopolskiej mozaiki spotkań oraz dyskusji wyłania się rzecz fundamentalna: Polska potrzebuje spójnej polityki senioralnej, a dzisiejszy rząd nie traktuje tego tematu w sposób rzetelny i kompleksowy.


Czasu ani liczb nie oszukamy: polskie społeczeństwo się starzeje i ten proces w ciągu najbliższych lat będzie przyspieszał. To zaś oznacza ogromne wyzwanie dla państwa i odpowiedzialności ze strony rządu, ale także dla rodzin i dla każdego z nas. Poprzedni rząd zapoczątkował istotne zmiany w tym kierunku. W lipcu 2011 r. powstał Parlamentarny Zespół ds. Uniwersytetów III Wieku. Rok później w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej utworzono Departament Polityki Senioralnej, wdrożono też Rządowy Program na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych (RP ASOS). W listopadzie 2013 r. wprowadzono zmiany w ustawie o samorządzie gminnym, które umożliwiły tworzenie Rad Seniorów. Z kolei w maju 2014 r. na wniosek Platformy Obywatelskiej w Sejmie rozpoczęła pracę stała Komisja Polityki Senioralnej, a w październiku tamtego roku parlament przyjął ustawę o odwróconej hipotece.

Rok 2015 przyniósł przełomowe wydarzenia w polskiej polityce senioralnej. We wrześniu 2015 r. Sejm uchwalił ustawę o osobach starszych. Zawarte w niej przepisy wprowadziły obowiązek monitorowania i przedstawiania informacji o sytuacji osób starszych w Polsce, a także określiły podmioty uczestniczące w realizacji tego zadania oraz źródła jego finansowania. Na mocy tej ustawy, Rada Ministrów co roku do 31 października zobowiązana jest przedstawiać Sejmowi i Senatowi informację o sytuacji osób starszych w Polsce.Uruchomiono program Senior Wigor. Jego celem było stworzenie sieci placówek, które miały pomóc w aktywizacji osób starszych. Finansowanie programu obejmuje budowę oraz wyposażenie placówek świadczących usługi opiekuńcze dla Seniorów, tylko w 2015 r. powstało ok. 100 takich placówek.

Ponadto, w 2015 r. powołano Narodowy Instytut Geriatrii, Reumatologii i Rehabilitacji. Na początku jego działalności przeznaczono ok. 22 mln zł na wyposażenie, remonty, modernizację siedziby. Instytut miał m.in. wykształcić większą liczbę lekarzy - geriatrów, dysponujących najnowszą wiedzą w zakresie leczenia osób w starszym wieku.Symbolicznym wydarzeniem w polityce senioralnej Polski było zwołanie pierwszej w historii sesji Obywatelskiego Parlamentu Seniorów. Udział w niej wzięła ówczesna premier Ewa Kopacz, a patronat nad tym wydarzeniem udzieliła marszałek Sejmu Małgorzata Kidawa-Błońska.

Długa lista potrzeb. Potrzebny priorytet dla polityki senioralnej
Jak wygląda polityka senioralna od 2015 r., czyli po zmianie rządu? Słyszymy mnóstwo pustych obietnic, nic nie znaczących słów, ale realnej pomocy nie ma. Brakło też pomysłu, bo Komisja Polityki Senioralnej nie procedowała żadnego projektu ustawy w tej kadencji. A potrzeb jest mnóstwo!

Przykłady? Na zmianę od dawna czekają przepisy, które regulują działalność polskich uzdrowisk. Trzeba zlikwidować kolejki i zacząć poważnie traktować te świadczenia jako formę rehabilitacji. Mamy fantastyczne warunki i ośrodki - potrzeba mniej administracji i lepszego prawa.

W maju 2017 r. Najwyższa Izba Kontroli udostępniła raport, z którego wynika, że Polska jest kompletnie nieprzygotowana do leczenia osób chorujących na Alzheimera. NIK wskazuje, że koszty opieki nad chorymi na tę chorobę są uspołeczniane. To rodziny lub najbliżsi muszą wziąć na siebie ciężar wspomagania chorych w codziennym funkcjonowaniu. Wraz ze starzeniem się społeczeństwa, ten problem się pogłębi. Co na to rząd? Stanowiska władz nie znamy.

Kolejny ważny temat w Polsce: obecnie tylko trzy miasta (Poznań, Ostrów Wielkopolski, Gdynia) cieszą się tytułem Miasta Przyjaznego Starzeniu Się, który przyznaje Światowa Organizacja Zdrowia. To oznacza, że ich władze do polityki senioralnej podchodzą kompleksowo i świadomie, chcąc ułatwić życie najstarszym osobom. Co robi rząd, aby zachęcić inne miasta do uzyskania tego tytułu? Czy promuje wiedzę o nim? Czy opracował polską listę dobrych praktyk ? Te pytania też pozostają bez odpowiedzi. A sprawa jest coraz bardziej pilna.

Przestrzeń publiczną trzeba projektować nieco inaczej, bo np. zbyt wysokie krawężniki dla seniorów czy osób z niepełnosprawnością mogą być przeszkodą nie do pokonania. Coraz większym problemem społecznym jest samotność Seniorów. Bo gdy zabraknie pomocnej dłoni, która pomoże wnieść zakupy lub załatwić sprawy w urzędzie albo po prostu wejść po schodach, to pierwszy krok do niepotrzebnych tragedii.

Polska Seniora - to projekt, który konsultuje dostrzegane przez nas problemy bezpośrednio z Seniorami. Podczas spotkań Seniorzy zgłaszali też swoje uwagi i sugestie. Dostrzegli problem zmiany w postrzeganiu modelu rodziny, oraz fakt, że w Polsce brakuje usług opiekuńczych dedykowanych Seniorom, a te które są powstały z inicjatywy aktywnych Seniorów lub Samorządowców. Przygotujemy ustawy, opierając się na programie Polska Seniora i dziesiątkach rozmów z naszymi wspaniałymi seniorami z całej Polski. I w ten sposób stworzymy prawo które pozwoli na rozwój usług wysokiej jakości niezbędnych do godnego życia Seniorów.

Warto zastanowić się nad powołaniem Rzecznika Praw Seniorów, który stanąłby na straży praw i wolności obywatelskich Seniorów, ale również wsparł swoją działalnością budowanie Polski silnej, odpowiedzialnej i przyjaznej Seniorom. Nie ma co czekać, zmiany nie wydarzą się same. Kolejny etap projektu #PolskSeniora już niebawem.
Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie
Trwa ładowanie komentarzy...